IMG_9196



جشنواره ملی عکس خانه دوست با همت و طرح «علی ثابت نیا» مدیر قبلی عامل موسسه آفرینش های هنری آستان قدس رضوی در سال نود و دو آغاز به کار و در تمام این پنج دوره فعالیت مستمر، کتاب آثار خود را منتشر و عرضه کرد.
 پس از تغییرات مدیریتی در موسسه مذکور و تغییر مدیرعامل، شورای سیاست گذاری این جشنواره به دعوت مدیر جدید عامل (آقای محمد علی چمی گو)  بلافاصله پس از اختتامیه دوره پنجم در روز شنبه مورخ سیزدهم اسفند نود و شش شروع به کار کرد. نتیجه چندین جلسه شورای سیاست گذاری در مشهد و تهران منجر به تغییراتی در موضوع، نگرش و نوع برگزاری جشنواره شد. 
من در نهایت تصمیمی را که در اختتامیه جشنواره پنجم گرفته و به خاطر حفظ آرامش جشنواره و عدم توقف حرکت شورا مسکوت گذاشته بودم، در آخرین دقایق جلسه شورای سیاست گذاری در روز چهارشنبه مورخ بیست و سوم اسفند نود وشش در تهران مطرح کردم و از دبیری جشنواره خانه دوست به دلیل: تفاوت دیدگاه ها و روش ها در اجرای جشنواره و خستگی ممتد از فشارهای برگزاری چنین رویدادی – در فضای به شدت قدرنشناس فرهنگی موجود در عکاسی ایران – استعفا دادم.
 اعضای شورا و آقای محمدعلی چمی گو در همان جلسه قصد منصرف کردن مرا از این تصمیم داشتند اما تصمیم من تغییر نکرد، متعاقب آن نیز در روز سه شنبه مورخ بیست و نهم خرداد سال جاری توسط آقای چمی گو در جلسه ای چند ساعته دعوت به حضور دوباره در کسوت دبیری جشنواره خانه دوست شدم و ایشان به من لطف داشتند و از من خواستند کار را ادامه دهم. اما تصمیم من تغییر نکرد و در نهایت از من خواستند دبیر بعدی را خودم تعیین کنم که من آقای «فرامرز عامل بردبار» را برای دبیری دوره ششم جشنواره خانه دوست به ایشان معرفی کردم.
با خانه دوست بزرگ شدم، با خانه دوست بارها از حجم مشکلاتی که امکان واگویه اش نبود – نیست – گریستم، بارها به صاحب خانه دوست متمسک شدم و در این راه، با خود یک قرار بیش نداشتم: به قدر همت و غایت تلاش، نگاه معاصر را به عکس زیارتی دعوت کنم و ویترین جدید و متفاوتی از عکاسی زیارتی و داستان های بکر آن گردآوری کنم. این پنج سال که بیش از یک دهه بر من گذشت، به هیچکس باج ندادم و دنبال راضی کردن آدم ها نبودم و البته به قدر کفایت ناسزا خوردم و نفرین شدم. حاصل کار شبانه روزی من و سه همکار نزدیکم (سید مجتبی خاتمی، سجاد مصلی و حمید سبحانی) که تقریبا تمام ایام سال را وقف خانه دوست کردیم چیزی است که اکنون از ادوار جشنواره بر جا مانده: شصت هزار عکس و پنج کتاب. که این محصول می تواند قضاوت صاحبان اندیشه و نگاه سالم را برانگیزاند.
اکنون خانه دوست در مسیری جدید است: با دیدگاه جدید مدیریتی موسسه آفرینش های هنری آستان قدس رضوی. از امروز «فرامرز عامل بردبار» دبیر این جشنواره است و من به انتخاب و خواست خودم  از دبیری این جشنواره استعفا داده و در آن نقشی ندارم. از عکاسان ارجمند تقاضا دارم همچون گذشته کنار خانه دوست بمانند و به تداوم این جشنواره در دوره ششم و دوره های بعد کمک کنند و دست یاری شان در دست دبیر جدید این جشنواره بماند.

M2
عکس: مهشاد جلالیان مجیدی

sare_fattahi
عکس: ساره فتاحی


اول: راه زیادی در پیش است و از نظر من چنین نمایشگاه هایی صرفا برای تمرین عبور عکاسانِ آن، از نگاه غالب مدرنیستی به نگاه های معاصر و محک زدن تجربه هایشان در این مسیر است، نمایشگاه پیش رو آمیزه ای از آثار عکاسان با تجربه تر - که یکی دو نمایشگاه را در کارنامه خود دارند - و عکاسان کاملا نوآموزاست که از پسِ یک ترم سه ماهه مقدماتی به این تجربه دعوت شده اند. همین کار آماتوری برای من زیباست و اینکه عزیزانی که وارد فضاهای آموزشی می شوند بدانند که عکاسی چیزی فراتر از تکنیک و ابزارشناسی و ترکیب بندی است و در پروسه ای قرار بگیرند که با عشق و تفکر خالص درباره هنر، به انتقال ایده های خود به مخاطب بپردازند. همیشه فکر کرده ام فصل مشترک ما نمی تواند چیزی جز علاقه به پیدا کردن «فردیت» هامان در عکاسی باشد.

دوم: راه زیادی آمدیم، وسط تنهایی و بی اسپانسری و گرانی و گرانی. هر کجای کارهای فرهنگی را که نگاه کنی احساس تنهایی و غربت می کنی. چه قدر باید خوش حال باشم که بچه های نمایشگاه هیچ وقت نخواستند استانداردهای ارائه کار، زیر دست و پای تورم قربانی شود.

سوم: موضوع های مختلفی را برای این نمایشگاه گروهی انتخاب کردم، اما در نهایت «ترند» انتخاب شد. دلایل انتخاب زیاد بودند، یکی این که خود بچه ها در گذارسنت به نوگرایی جامعه امروز، درگیر ترندهای مختلفی هستند، پس تجربه های شخصی شان به کار می آمد، دیگر آن که این موضوع لایه پرسشگر و نقادانه ای دارد که می تواند درعین انتزاعی بودن، نقد یک آسیب اجتماعی نیز باشد. 

چهارم: هر شی نو رابطه ای جدید ایجاد می کند. اسباب زندگی ریخته است دورمان، شی ها جان زندگی شده اند و در این هجوم و محاصره یادمان می رود به خودمان نگاه کنیم. موجودیت ما با تنوع طلبی، مدگرایی، و اصالت دادن به مصرف و تغییر الگوهای زندگی روزمره مان گره خورده است. این وسط هویت تازه ای شکل می گیرد از آدم + شی. جستجوی ما در این نمایشگاه در قاب های (با انسان / بی انسان) بازنمایی از این هویت است که گاهی بصورت ابژکتیو «عکاسی» شده و زمانی به صورت تجربه گرایانه همراه با ایده در قالب کنشی اجتماعی به «تصویر» تبدیل شده اند. 

پنجم: آنچه مهیا شد ممکن نبود مگر با همکاری ها و الطاف دکتر محمد مهدی رحیمیان، خانم مزینانی، خانم قاسمی، خانم مهتاب مفید و دیگر همکاران ارجمندشان در مجموعه خانه هنرمندان ایران.

*
نمایشگاه گروهی عکس ترند جمعه ی پیش رو پنجم مرداد نود و هفت، در گالری بهار خانه هنرمندان ایران افتتاح می شود. ساعت بازدید در روز جمعه: پنج تا ده بعد از ظهر


صفحه 2 از 174
صفحه قبلی < 1  [2]  3  ... > >> >>| صفحه بعدی