گاهی در صفحه های وب، به عکس هایی برمی خوری که تو را به خود مشغول می کنند و تفکر و پرداختی منسجم را به رخ می کشند. این دل مشغولی آن هنگام زیباتر می شود که نام عکاس را جستجو می کنی و می بینی که عکس ها حاصل کار یک آماتور گم نام است که برای دل خودش عکاسی می کند،و در حقیقت عکاسی راهی برای شناخت زندگی خودش است.
عکس های فریده نیک نژاد نوعی نگاه آرام، پر حوصله و شاعرانه را به زندگی باز می نمایند. عکاس در عکس هایش در پی کنار زدن پرده ها و کنکاش در پستوی معانی نیست، که کارهایش بیشتر به "تمنا"یی ساده از زندگی می ماند. نیک نژاد به موضوع ها نزدیک نمی شود و ترجیح می دهد از دور به زندگی نگاه کند، و این "نگاه از دور" نوعی سلوک را در عکس های وی به نمایش می گذارد: این که او نمی خواهد دخالتی در نظام موضوع کند، بلکه تنها می کوشد راوی صادقانه ی آن باشد. و باز آن که یک عمق نمایی موشکافانه در آثار می توان یافت که این نگاه درون گرا به همراه نوع استفاده از خطوط کمانی در ترکیب بندی، نگاه "زنانه" ای را در عکس هاایجاد می کند.
"تنهایی" نمایان در عکسهای نیک نژاد یک تنهایی شکوهمند است که هرگز با حزن و ذلت هم سایه نیست. کاراکترهای کوچک عکاس روی خطوط قوی قرار گرفته اند، آنها شبیه زنانی هستند که یکدیگر را پیدا کرده اند تا روزمرگی هایشان را با هم نجوا  کنند یا از گوشه و کنار زندگی آمده اند تا چون زنان چادر به سر اندوه شان را با هم قسمت کنند، و به این واسطه در بیکران خالی پیرامون و پس زمینه هایی که خبر از هیچ چیز نمی دهد (اما به اندازه ی کافی روشن اند) حیات شان را ادامه دهند.


04.jpg

 

03.jpg

 

vasl.jpg

 

Harmony.jpg

 

05.jpg

06.jpg

این استعداد عکاسی متولد 1361 قم است و عکاسی را بر اساس علاقه شخصی و بدون هیچ آموزش آکادمیکی آغاز کرده است، در رشته شهرسازی تحصیل کرده و اکنون 5 سال است به طور جدی به عکاسی می پردازد. شاخه ی پرتره از علایق خاص اوست. فریده نیک نژاد تا کنون در هیچ نمایشگاه یا جشنواره ی عکسی شرکت نکرده است. 

1018868421_6cd4e6ef16.jpg

 سلف پرتره ی عکاس

صفحه 161 از 161
صفحه قبلی |<< << < ... 160  [161]