aks_e_rooz_2

در چهارمین جشنواره سراسری عکس خانه دوست بنا دارم به تناوب، از میان عکس های شرکت داده شده در دوره های قبلی این جشنواره که موفق به کسب رای لازم هیات داوران برای راهیابی به نمایشگاه نشده اند، آثاری را تحت عنوان «ادیتور چویس» انتخاب و در حساب کاربری رسمی اینستاگرام خانه دوست منتشر نماییم. این کار از یک سو باعث میشود مروری کامل بر تاریخچه جشنواره داشته باشیم، و از سوی دیگر موجب می شود به آثاری که رای هیات داوران را کسب نکرده اند، شانس دوباره دیده شدن بدهیم. انتخاب عکس های روز تحت عنوان «ادیتور چویس» از میان بیست و شش هزار عکس ارسالی در سه دوره قبل جشنواره + عکس های جدیدی که به دست ما می رسد، صورت می گیرد.
عکاسان علاقه مند به حضور درجشنواره می توانند عکس های خود را از طریق حساب کاربری اینستاگرام خود – که حتما پابلیک باشد نه پرایوت- با درج هشتگ ذیل، برای ما ارسال کنند تا این آثار نیز مورد ارزیابی قرار گیرد.

هشتگ ما در اینستاگرام:
#
aqaks95

اما این عکس روز: از خانم ترانه اردلان عکاس خوب گیلانی |
پرتره محیطی به چگونگی ارتباط مردم با فضا، مکان ها و محیط میپردازد و اثرات محیط را بر شیوه برخورد کاراکتر با آن محیط نمایش می دهد. گاهی پنهان کردن چهره – به عنوان گویاترین عنصر پرتره- و وام گرفتن از اشیا و علائق کاراکتر در یک محیط به ایجاد سوال و چالش درباره چیستی موضوع و اتفاق می انجامد

dokhtar7

وقتی فرهاد اصلانی هن و هن کنان پله های سه طبقه خانه قدیمی خواهرش را بالا می آید و صدای نفس هایش را صداگذار در باند اصلی فیلم و روی صداهای دیگر به گوش ما می رساند؛ رستگاری، رهایی و گره گشایی را نزدیک می بینیم: با آن برف یکدست سپید و آرامی که اجازه نمی دهد چشم انداز شهر را بوضوح ببینیم و میل به سرک کشیدن در حال و احوال پدر - که پشت این بارش برفهای درشت، او را بوضوح نمی بینیم - در ما به حسرتی بزرگ تبدیل میشود: حسرت کشف حال جدید پدر!  این فضا سازی موفق، در تغییر اقلیم – از آبادان به تهران – و تغییر جو – از ریزگردهای آلوده به برف پاک – یعنی: تحول پدر. یعنی: پذیرش. یعنی: اصلاح. یعنی: به سامان رسیدن: حتی اگر به اندازه عوض کردن یک دودکش زنگ زده قدیمی روی پشت بام باشد. یعنی گرم نگه داشتن خانه ای که سقفش در آستانه ریختن است.  با آن اشاره ظریف به چسبیدن پوست دست پدر به دودکش داغ: به معنای پوست عوض کردن و گذر از چیزهای کهنه و زنگ زده!  این ها را گفتم تا به این بهانه از موسیقی متن فصل پایانی فیلم دختر –رضا میر کریمی- یاد کنم. موسیقی متن این فیلم از ابتدا شنیده میشود. از آن موسیقی هایی است که حضورش پررنگ است و ارکستراسیون نسبتا پر ساز و پر حجمی دارد و بار دراماتیک فیلم را بر دوش میکشد. در فصل پایانی فیلم و روی پشت بام، موسیقی متن در گام مینور تغییر شکل می دهد. این گام که از فواصل و نیم پرده هایی تشکیل شده که احساس اضطراب از اندوهی عمیق و قلبی را در شنونده ایجاد می کند، در این فصل از فیلم کارکردی صحیح و علمی پیدا می کند. «محمدرضا علیقلی» در این قطعه با رنگ آمیزی سازهای زهی در پسزمینه موسیقی، به محض ورود پدر به پشت بام از آرپژ – نت های یک آکورد را پشت سر هم نواختن – های متععد پیانو استفاده می کند که می تواند نشانه تحولی جدید و میل به تغییر در بستر زندگی پدر باشد و لحظاتی بعد ساز «ابوا» به فضاسازی معصومانه و کودکانه در موسیقی دست می یازد. در کنار این ها پیتسیکاتو ها – نواختن ویولون و ویولونسل با ناخن – به مثابه زخم زدن بر دردی قدیمی به گوش میرسد تا نشان دهد محمدرضا علیقلی چه آهنگساز بزرگی است و چگونه رنگ سازها به ایجاد فضای دراماتیک کمک می کند. و مهم تر این که می توان در سینمای ایران فیلمی را دید که ادا و اطوار ندارد، روشنفکری اش را مثل یک غده چربی، بیرون نمی اندازد، تماشاگر را شریک خود می داند، فیلمنامه درست دارد، شعار نمی دهد، ساختار درست دارد و این ساختار از خودنمایی و مرعوب کردن تماشاگر به دور است و صادقانه همه چیز را در خدمت داستان ساده و پیام ژرفش قرار می دهد. پیامی که این روزها سخت درگیرمان کرده است: فاصله، فاصله، فاصله: در عین عشق. گسسته شدن و اضمحلال روابط به دست کنترل ها و محدودیت های سنتی پدران و مادران ما.
Untitled_1w

عکس در مستندترین حالت خود نیز اگرچه از سویه های تالیفی صاحب اثر مصون نمی ماند اما راستگو ترین و موثرترین کارکرد عکاسی، وجه فطری و مستندگرایانه آن است
***
عکس روز خانه دوست | به انتخاب دبیر صفحه | از عکاس خوب مشهدی: امید سریری |
***
عکس های خود را در موضوع «زیارت» از طریق درج هشتگ ذیل در کپشن عکستان و با حساب کاربری پابلیک – نه پرایوت- در محیط اینستاگرام به ما معرفی کنید و در چهارمین جشنواره سراسری عکس خانه دوست شرکت دهید. 

#aqaks95

DSC_2507

DSC_2553

داوری و انتخاب عکس های هنرجویانم در کلاس «عکاسی مقدماتی» موسسه سروش مشهد، توسط اساتید عزیز: اسماعیل عباسی، نعما محدیان روشن و سحر سقا در مشهد صورت گرفت. این جلسه در حضور خود هنرجویان برگزار شد و بچه هایم با نحوه گزینش آثارشان آشنا شدند و ابهامات و سوال هایشان در گفتگو با داوران این جلسه پاسخ داده شد.

Untitled

آکادمی عکاسی آموزشگاه هنرهای معاصر که توسط استاد علی قلمسیاه اداره می‌شود گالری هنرهای تجسمی خود را به عنوان بخشی دیگر از فعالیت‌های هنری‌اش، جمعه ۲۵ تیر ۱۳۹۵ با عنوان گالری تم افتتاح خواهد کرد. 

گالری تم در نخستین برنامه خود، به نمایش ۷ پروژه با رویکرد مستند و آرت فتوگرافی از: کورش ادیم، مهرداد افسری، نادر داودی، ابراهیم صافی، کیارنگ علایی، ساعد نیک ذات و مهدی وثوق نیا به نمایشگاه گردانی: آرش کریمی و تحت عنوان نمایشگاه «هفت گذر» خواهد پرداخت. 
افتتاحیه این نمایشگاه (و گالری تم) ساعت ۱۶ جمعه ۲۵ تیر ۹۵ می‌باشد. نشانی گالری تم: تهران | خیابان کریمخان زند | ابتدای ویلای شمالی | کوچه زبرجد | شماره ۱۰
صفحه 1 از 60
[1]  2  ... > >> >>| صفحه بعدی