IMG_2908_1
ثبت موبایلی/ ۶ مهر ۹۳/ رشت

امروز آخرین جلسه دوره صد ساعته عکاسی دیجیتال مجتمع فنی تهران در شهر رشت به پایان رسید و بعد از ده‌ها بار سفر به این شهر عزیز، از همه آدم‌های ناب و محله‌های زیبایش خداحافظی کردم؛ 
بناهای سنتی، سینماهای قدیمی، مسافرخانه و همه خانه‌های کهنی که میان معماری مدرن رشت کماکان جلوه فریبی می‌کنند و خیابان‌هایی که هنوز در تسخیر بوی جگرکی‌های سیار قرار می‌گیرند. 
در این دوره آموزشی کوشیدم در مقابل تیغ دو لبه تکنولوژی که هم می‌تواند بچه‌ها را به سرعت به عکاسی نزدیک کند و هم آن‌ها را از ذات و معنای واقعی عکس دور کند، اصالت نگاه و کاوش را دنبال کنم و بچه‌ها را به نگاه به درونشان (و نه ابزارشان) تشویق کنم. امید که در این راه سخت، اندکی موفق بوده باشم. 
عشق‌های زندگی بسیار کم‌اند و همیشه در معرض انقراض. اما یکی از تنها‌ترین وماندگار‌ترین آن‌ها هنرجویان و دانشجویان یک کلاس‌اند که هیچ توصیفی برای پاکی‌ها و خلوصشان ندارم.

نگاه به عکس آیدا فرخاد رسولی
از آثار راه یافته به بخش مسابقه

Aida_Rasouli

عکس از طریق ترکیب بندی ویژه اش، به میدانی برای نیروهای فضای تجسمی تبدیل شده است و در حقیقت فیگور ترکیب بندی، همه چیزی است که این عکس را متمایز می کند. زن جوان در حجم موثری از کادر حضور دارد و نیروی فضایی او به سمتی دلالت دارد و چشم را هدایت می کند که تعداد بیشتری از زنان به کار مشابه این زن جوان می پردازند: توسعه معنایی و مشابهت رفتاری فرهنگ شناسانه!
زن اما از همه این مشابهت جدا می شود: به دلیل آگاهی که دارد (بقیه زن های تصویر از حضور عکاس آگاه نیستند)
نگاه به دوربین، عکس را در فاصله میان واقعیت اسنادی و واقعیت بازسازی شده در تعلیق قرار می دهد و این اگر چه نه همه قدرت این عکس، که عامل هوشمندانه ای برای جلب مشارکت مخاطب در خوانش عکس است.
زن جوان در ترکیب مثلث گونه گوشه قاب گیر افتاده است (محدودیت دنیای زنانه) و این کیفیت فضایی بواسطه اشکال هم شکل به ترتیب تا انتهای قاب توسعه می یابند:
شکل پنجره/ بام اول/ بام دوم/ بام های سوم و چهارم/ و تمامی قطعات متمایز شده بنای ساختمان ها در جای جای تصویر.
عکس از حضور دنیای مردانه خالی است، در هیچ نقطه دوری از عکس، مردی دیده نمی شود و به نظر می رسد به جایش، این خطوط تیز، ایستا و شکسته ی متکثر در فضا هستند که زنان را دربرگرفته و محدود کرده اند.
زاویه عکاس رو به پایین است و به طور عامدانه ای از ورود آسمان یا هر افقی که این تنگنا را نجات ببخشد، پرهیز شده است. زنان در پله های مختلف نشسته اند و این پله ها و سکوها است که آنان را در جایگاه های مختلف قرار داده نه سرنوشت شان.


نگاه به دو عکس
از آثار راه یافته به بخش مسابقه

Baghal_asghari
عکس: محمد بقال اصغری

عکس روایتی را آغاز می کند که به خاطر حائل شدن دیواره آهنی ایستگاه میان کاراکتر و عکاس، از ما دریغ می شود. نمی دانیم زن چادرپوش به چه دلیل از مسیر خود متوقف شده، ایستاده است و به سمت چه خبر مهمی سر برگردانده است؟ عبور شتابان اتومبیلی در سمت راست قاب، ایستایی زن را بیشتر نمایان می سازد.
عکس فقط این روایت را ندارد، شیشه وسطی ایستگاه که زن را در برگرفته، نسبت به شیشه راست و چپ از زنگار بیشتری برخوردار است، کدرتر است و تاثیرات زمان بر روی آن بیشتر از دو شیشه دیگر دیده می شود. همین امر کافی است تا روایت پنهان عکس، جذابتر و «اختصاصی» تر شود و عناصر صحنه در یک هماهنگی کامل در خدمت قهرمان روایت درآیند. 
تقسیم کادر به سه وجه غالب برخوردار از :اتومبیل، زن، و فضای خالی، نمودهای مختلف زندگی شهری را نمایش می دهد.
شیشه مات، تنها حایل میان عکاس (که چشم ما است) و زن چادر پوش (کاراکتر) است. ما راه به دنیای غربت گرفته آن سوی شیشه نداریم و فقط می توانیم نظاره گر آن باشیم: نظاره گری بدون قضاوت. 

***

Soheila_Sanam_no
عکس: سهیلا صنم نو

دوربین با ضبط انعکاس به دو نمای مدیوم و لانگ شات دست یافته است که این خود موجب جذابیت وافر عکس شده است: تصویر نزدیک پرتره دخترک پشت شیشه ها، و تصویر دور شهر در انعکاس آن.
ما توامان داریم این دو اندازه نما را تماشا می کنیم و تمیز دادن آن از همدیگر دشوار است.
بازی با بازتاب های نور منعکس شده در شیشه ها و ایجاد تصویری چند لایه، از اوژن اتژه آغاز می شود و این عکس بی درنگ ما را به یاد تصاویر خلاقه اتژه از پاریس ۱۸۹۰ می اندازد؛ ترکیب مدرنیته و سنت در یک قاب. امتزاج شهرنشینی و افسون گری در یک فریم: (پرتره زیبای دختر بچه، تابوی افسون گری است) 
نشانه های شهری به ساختمان های سر به فلک کشیده ختم نمی شوند؛ عبور زن و قرار گیری تیر چراغ برق از اهتمام عکاس جوان در ترکیب بندی خوب و کنترل لحظه خبر می دهد.
زن، تیره ثبت شده است و آن چه هویت دارد پرتره پشت شیشه ها است؛ بدین طریق مجاز از واقعیت سبقت گرفته و در نسبتی غول آسا خود را به شهر دیکته می کند.

صفحه 1 از 78
[1]  2  ... > >> >>| صفحه بعدی