mohsen_etezadi


بار‌ها شده است در سخت‌ترین روزهای کاری، یکباره دوستی از راه می‌رسد؛ بی‌آنکه تو او را صدا زده باشی. دوستی از راه می‌رسد و بار زیادی از دغدغه‌هایت را از روی دوش‌ات بر می‌دارد. 
این «محسن اعتضادی» است. من حتی یک بار ایشان را ندیده‌ام. اما درست در روزهایی که تراکم بارگزاری عکس‌های موبایلی ارسالی توسط شرکت کنندگان جشنواره خانه دوست در اینستاگرام به قدری زیاد شده بود که تمام روز را مشغول ذخیره کردن عکس‌ها و اضافه کردن اطلاعات فردی عکاسانشان به فایل‌ها بودیم، محسن اعتضادی به پیشنهاد و خواست خودش، نرم افزار ویژه و منحصر به فردی را برای ما طراحی کرد که با سرعت بالا قادر است عکس‌های صفحات هشتگ را به نام اکانت عکاسان‌اش و با لینک صفحه هر کاربر ذخیره سازی کند و محدودیت‌های اینستاگرام را در ذخیره سازی، تاریخ بارگزاری عکس‌های قدیمی‌تر و... کاملا مرتفع کند. 
از این دوست نادیده بسیار ممنونم و حضور او را مدیون «شیوا خادمی» هستم که موجب این ارتباط و همکاری شد. روزهای شلوغ جشنواره در راه است و در این مجال از تمرکز و زحمات شبانه روزی سید مجتبی خاتمی، شادی آفرین آرش، شیوا خادمی و عماد انوشیروانی ممنونم.

Oriel_Window_William_Heny_Fox_Talbot_1835_or_1839

Oriel Window by: william henry fox talbot

دیروز در کارگاهی که در برنامه ده روز با عکاسان ایران انجمن ملی عکاسان ایران برگزار کردم به موضوع "گزاره نویسی در عکس های معاصر" پرداختم. ضمن سپاس از این انجمن و تمامی شرکت کنندگان در این کارگاه، روابط عمومی محترم آن انجمن گزارشی از مباحث مطرح شده در کارگاهم را منتشر کرده که جهت استفاده مخاطبان این وبلاگ نیز، اینجا به بازنشر آن گزارش می پردازم و امیدوارم مخاطبان عزیز با نظرات خودشان - از طریق ارسال به ایمیل من - در تکمیل این پژوهش به من کمک کنند.

*
به گزارش روابط عمومی انجمن عکاسان ایران، علایی آغاز گرایش به گزاره و نوشته در عکس‌ها را عکس پنجره مشبک تالبوت با کمرا آبسکیورا دانست که در آگوست ۱۸۳۵ به همراه دستنوشته‌ای از تالبوت ارائه شده است. علایی سپس به نخستین تصویرسازی‌های مبتنی بر داگرئوتیپ توسط آیزنرینگ اشاره کرد که در سال‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۳ به همراه توصیفات متنی منتشر شده است، کتاب قلم طبیعت اثر تالبوت به همراه خودنگاره هیپولیت بایار دیگر اثاری است که نخستین نمونه‌های روایی در جهت تولید اثری غیر مستند، دیگر آثاری بود که وی به عنوان نخستین تلاش‌های متنی به آن اشاره کرد.
او در ادامه این کارگاه به اهمیت ایده، اهمیت عنوان گذاری و اهمیت بیانیه در عکس‌های پس از دهه ۱۹۷۰ اشاره کرد و گفت: «نظریه پرداران معاصر معتقدند عنوان نگذاشتن برای عکس‌ها شانه خالی کردن از زیر بار مسولیت عکس است و نام گذاری اهمیت بیانی در آثار دارد. در دوره‌ای که عکاسی عملا به رسانه ای برای نظریه پردازی تبدیل شده، نوزایی در هنر وابسته به همین تغییر شکل‌ها و گزاره‌های افزونه ای است که از تکرار در آثار جلوگیری می کند.»
او در بخش دیگری از این کارگاه افزود: «روشنگری یک ویژگی مدرنیستی است و عکاسی به دلیل قابلیت‌های فراوانش در بازنمایی جزییات، کیفیتی روشنگرانه را وارد هنر کرده است، مسیر حرکت گزاره در عکس‌های مستند، فاین آرت، خبری و گزارش تصویری با هم متفاوت است و نمی توان با یک شابلون این متون را مورد قیاس قرار داد. اما بدیهی است که گزاره در ساده ترین شکل خود یعنی کپشن خبری بر بخشی از عکس یا فعلیت نهفته در آن تاکید می کند که موجب دوباره دیده شدن آن فعل و تاثیرگذاری و تاکید می شود.»
وی سپس به نمایش مصادیقی از عکس‌های معاصر پرداخت. در این بخش از کارگاه، مجموعه‌های مستند، مجموعه‌های گزارش تصویری، مجموعه‌های فاین آرت و عکس‌های خبری فراوانی به نمایش گذاشته شد و گزاره‌های افزوده شده به آن بررسی گردید.
 وی مشکل اصلی و چالش اساسی قضاوت درباره کپشن‌ها و کات‌لاین‌های منتشره در ایران را عدم تفکیک قالب‌های عکاسی توسط مخاطبین و قیاس شدن آن‌ها توسط الگوی کپشن خبری دانست و به تمایز شکل‌های مختلف گزاره در عکس‌ها پرداخت.
علایی کپشن را توضیح بسیار مختصری دانست که از عنوان‌گذاری عکس کمی فراتر می‌رود و به فعلی یا حالتی در عکس اشاره می کند.
وی کات لاین را شکل بسط داده شده کپشن دانست که دارای توضیحی مفصل تر نسبت به اتفاقات صحنه، بخش‌ها و آدم‌هایی است که در عکس نیستند، اطلاعات اقلیمی، فرهنگ شناسانه و تاریخی در کات لاین مورد استفاده قرار می گیرند و هدف آن افزایش آگاهی مخاطب از رویداد است. 
استیتمنت از نگاه علایی نوشتاری شخصی که بیانگر دلیل پرداختن عکاس به موضوعی مشخص است، ماهیت تفکر عکاس را توضیح می دهد، چرایی و چیستی پروژه را مشخص می کند، و تفسیری است که کیفیت‌های احساسی کار را نمایان می سازد. کاربرد آن –اغلب- در عکاسی فاین آرت است.
او اینترودیوس را متنی هدفمند به عنوان ورودی پروژه مستند دانست که بیانگر دلایل پرداخت عکاس به موضوع، اهمیت اجتماعی، مصادیق جامعه‌شناختی، سیاسی و معرفی دقیق پروژه است و در عکاسی مستند استفاده می شود.

صفحه 1 از 122
[1]  2  ... > >> >>| صفحه بعدی