نگاه به دو عکس
از آثار راه یافته به بخش مسابقه

Baghal_asghari
عکس: محمد بقال اصغری

عکس روایتی را آغاز می کند که به خاطر حائل شدن دیواره آهنی ایستگاه میان کاراکتر و عکاس، از ما دریغ می شود. نمی دانیم زن چادرپوش به چه دلیل از مسیر خود متوقف شده، ایستاده است و به سمت چه خبر مهمی سر برگردانده است؟ عبور شتابان اتومبیلی در سمت راست قاب، ایستایی زن را بیشتر نمایان می سازد.
عکس فقط این روایت را ندارد، شیشه وسطی ایستگاه که زن را در برگرفته، نسبت به شیشه راست و چپ از زنگار بیشتری برخوردار است، کدرتر است و تاثیرات زمان بر روی آن بیشتر از دو شیشه دیگر دیده می شود. همین امر کافی است تا روایت پنهان عکس، جذابتر و «اختصاصی» تر شود و عناصر صحنه در یک هماهنگی کامل در خدمت قهرمان روایت درآیند. 
تقسیم کادر به سه وجه غالب برخوردار از :اتومبیل، زن، و فضای خالی، نمودهای مختلف زندگی شهری را نمایش می دهد.
شیشه مات، تنها حایل میان عکاس (که چشم ما است) و زن چادر پوش (کاراکتر) است. ما راه به دنیای غربت گرفته آن سوی شیشه نداریم و فقط می توانیم نظاره گر آن باشیم: نظاره گری بدون قضاوت. 

***

Soheila_Sanam_no
عکس: سهیلا صنم نو

دوربین با ضبط انعکاس به دو نمای مدیوم و لانگ شات دست یافته است که این خود موجب جذابیت وافر عکس شده است: تصویر نزدیک پرتره دخترک پشت شیشه ها، و تصویر دور شهر در انعکاس آن.
ما توامان داریم این دو اندازه نما را تماشا می کنیم و تمیز دادن آن از همدیگر دشوار است.
بازی با بازتاب های نور منعکس شده در شیشه ها و ایجاد تصویری چند لایه، از اوژن اتژه آغاز می شود و این عکس بی درنگ ما را به یاد تصاویر خلاقه اتژه از پاریس ۱۸۹۰ می اندازد؛ ترکیب مدرنیته و سنت در یک قاب. امتزاج شهرنشینی و افسون گری در یک فریم: (پرتره زیبای دختر بچه، تابوی افسون گری است) 
نشانه های شهری به ساختمان های سر به فلک کشیده ختم نمی شوند؛ عبور زن و قرار گیری تیر چراغ برق از اهتمام عکاس جوان در ترکیب بندی خوب و کنترل لحظه خبر می دهد.
زن، تیره ثبت شده است و آن چه هویت دارد پرتره پشت شیشه ها است؛ بدین طریق مجاز از واقعیت سبقت گرفته و در نسبتی غول آسا خود را به شهر دیکته می کند.

 نگاهی به عکس سعید گلی 
از آثار راه یافته به بخش مسابقه جشنواره

_______________


کودک فیگوری تسلط جویانه و مشرف بر وسیله بازی دارد، قهرمان عکس پشت به شهر است و همین کافیست که چالش عکس آغاز شود. دنیای او بواسطه این فیگور، «شخصی» و «متمایز» شده است. او قهرمانی است که قدرت دارد و مسلط و چیره بر وسیله ای است که تحت تملک خود قرار داده است؛ تکه ای جدا از شهر که در تخیل خویش، مسیر خود را می پیماید ، رهسپار خیال خویش است و گویی در حال عزیمت از شهر است.
عکس سعید گلی سبک و بی وزن است و شیوه نوینی از برخورد با روزمره گی شهر را نمایان میسازد. وسیله مورد استفاده در عکس بواسطه ترکیب بندی عکاس، نقش خود را فراتر از یک وسیله بازی ایفا می کند و در حقیقت بار معنایی تازه ای می یابد. عکس ورود ساده ای است به فاین آرت که شباهت زیادی به تلاش های دهه هفتاد قرن پیش و سردمدار آن «اگلستون» دارد.
حجم تشکیل شده در فورگراند عکس به تنهایی آن قدر گیرا هست که سایه اش را حتی – که فرمی جدید از آن ساخته – نادیده بگیریم.
شهر در این عکس در سه پلان کشف می شود:

 پلان دوردست و غبارآلود 
پلان مدیوم مرکزی که در آن شهر با وضوح خوبی دیده می شود
پلان نزدیک و برخوردار از اکت

این سه پلان به خوبی از هم تفکیک شده اند (بخصوص پلان مهم نزدیک، که بواسطه فرم قطعات سیمانی هویتی مستقل به خود گرفته و در عین حال چشم را به سمت دو پلان دیگر ارجاع می دهد)
فضای نمایشی عکس بواسطه عواملی چون: پرسوناژ مرکزی، خلوت بودن صحنه و نور متمرکز بر مرکز تقویت شده است.
IMG_2701a
پولاروید: ۲۳ شهریور ۹۳: تبریز: کریم ملک مدنی/مهدی مقیم نژاد/ محسن بایرام نژاد/ کریم متقی و محمد مهدی رحیمیان 


ساعت را روی شش و ربع صبح کوک می کنم که با احتساب یک بار به تعویق انداختن آلارم آن، ساعت شش و نیم بیدار شوم. کریم متقی تاکید کرده است که راس هفت صبح به جلسه داوری برویم. کریم پس از یک شب زنده داری کامل با دستمالی سپید که درد خفیف گردنش را پوشانده، در تکاپوی دائم از این اتاق به آن اتاق است. انرژی بی پایانی دارد و در چشمهاش می توان شوق رسیدن به نتیجه را دید.
جلسه داوری با بحث های خوبی درباره عکاسی شهری، عکاسی معماری و پرتره محیطی همراه است. عکس های رسیده سر فصل های متعددی را باز می کنند. تلفیق تجربه کریم ملک مدنی با نگاه معاصر مهدی مقیم نژاد، محمد مهدی رحیمیان و محسن بایرام نژاد جذاب است. محسن را در داوری بسیار اکتیو می بینم، برای هر انتخابش منطقی دارد و مهم تر این که تحلیل ها و فلسفه هایش برای انتخاب، کاملا آموزشی و دوراندایشانه است. طراحی خوب فراخوان این جشنواره و ایده کم کردن تعداد عکس ارسالی توسط شرکت کنندگان (هر بخش فقط چهار عکس) نتیجه خوبی داده است و برگزارگنندگان با این تدبیر، کمیت را فدای کیفیت نکرده اند و بی توجه به بیلان کاری و آمار کمی بالا که نتیجه آن فقط می تواند رضایت مندی بخش اداری باشد، عکاسان را به انتخاب دقیق تر و انگشت شمار عکس هایشان تشویق کرده اند.
نتیجه این میشود که عکس های بسیار بهتری را در حجمی قابل قبول می بینیم. با قبول این نکته که شرایط زمانی بچه ها برای این مدیوم بسیار دشوار بوده است (و البته این خود عاملی است برای بروز خلاقیت بیشتر) باید گفت که اغلب عکس ها فضای ابزردی از شهر تبریز متبادر می کرد و شادابی و نشاط شهری در کمتر عکسی خودنمایی می کرد. 
دنیای دیجیتال و داینامیک رنج های وسیع در ویرایش ها بسیار به چشمم آمد و چه قدر خوب است که پروسه ویرایش این قدر نزد بچه ها پخته و حرفه ای شده است. 
کریم ملک مدنی در قیاس دنیای آنالوگ و دیجیتال تمثیل جالبی دارد و معتقد است وقتی عکاس کار آنالوگ می کند همه فریم هایش را کنار هم کانتکت می کند و می بیند و در حقیقت امکان حذف هیچ فریمی را ندارد، اما دیجیتال به او اجازه می دهد که بعضی فریم ها را بعد عکاسی از حافظه دوربین پاک کند و بدین شکل فقط فریم های مقبولش را نگاه دارد و این خود یک نوع خودفریبی است.
این تمثیل ظریف برای من نکته جالبی داشت: غیر قابل بازگشت بودن دنیای آنالوگ و دوام و جاودانگی فریمی که ثبت کرده ای.
داوری تا بعد از ظهر به طول می انجامد. تعداد عکس های قابل قبول بسیار بیشتر از سهمیه تعیین شده نمایشگاه است و به این دلیل در مراحل پایانی با قیاس عکس ها از جهت فضا، سازماندهی بصری و پرداخت مجبوریم عکس ها را کم کنیم.
ماراتن سختی است و ای کاش عکاسان بدانند که چه قدر روی فریم فریم عکس هایشان امروز گفت و گو و تحلیل شد. فایل های خام برخی از عکس ها به دلیل اطمینان از تکنیک به کار رفته در زمان ثبت بارها کنترل شد و می توانم بگویم یکی از بهترین جلسات داوری بود که در آن شرکت می کردم.
دیدن دوستان عزیز عکاس در نشست استاد عباسی، فرصت مغتنمی برای گپ و گفت بود، امیدوارم ساعاتی دیگر که اختتامیه جشنواره است دوستان عزیز عکاس را با همین صمیمیت ها و مهربانی ها ببینم و بدانند که انتخاب کمتر از صد عکس از بالغ بر دوهزار عکس رسیده در بخش اصلی (که به زعم من بیش از چهارصد عکس از این تعداد، قابل تامل و دیدنی بودند)، امری اجتناب ناپذیر است و در حقیقت: دشوارترین کار دنیا.



صفحه 1 از 77
[1]  2  ... > >> >>| صفحه بعدی