مناظره ی منظره و پرتره
albaran1

albaran2
Photos: Albaran Cabrera

فیلیپ پرادگر عضو هیات داوران مسابقه پرتره 2017 لنز کالچر، عکس آلباران کابررا را به عنوان یکی از عکس های منتخب خود برگزیده است. این مسابقه علاوه بر انتخاب بهترین ها توسط هیات داوران، به تک تک اعضای داوران نیز اجازه می دهد انتخاب شخصی از میان آثار رسیده داشته باشند، و به این ترتیب طراوات و جذابیت خاصی را به مسابقه می بخشد.
عکس آلباران کابررا – از مجموعه این تو هستی- مثل خیل عکس های پرتره ای است که با دریغ کردن بخش اصلی مورد تمرکز در پرتره – صورت و حالت فیزیکی چهره – دست به تولید یک پرتره غیرمعمول می زند.رویکردی در نورپردازی و ترکیب بندی که پیش از این بارها توسط اروینگ پن و دیگر عکاسان دوره مدرن آزموده شده است. اینجا با پرتره ای روبرو هستیم که سوال اساسی اش را با بخش در سایه قرار گرفته خود مطرح می کند: «این زن کیست». پس از طرح این سوال است که رهسپار پسزمینه می شویم و به دنبال ارتباط معماری با زنی که به غایت ساده و بی آلایش، در قاب ایستاده، می شویم: با فیگوری معمولی، بدون اطوار، و حتی بدون کشف چهره! به نظر می رسد فرم نهفته در تکه های سایه و نور، کمان ها و خطوط معماری در ارتباط تنگاتنگی با چرایی قرارگیری زن در این محیط هستند. جدا از این، عکس یادآور ثبت های خانوادگی است: تشخص بخشیدن به اعضای خانواده –سوژه- به ضمانت و اهمیت پسزمینه – معماری، بنا، اماکن - . اهمیت بخشیدن به خود بواسطه ارزش بنایی که در پشت سر قرار گرفته است و اینجا بیش از پیش، رازآلود می نماید. 
آلباران کابررا فقط به این نمایش ساده و دم دستی بسنده نمی کند، او این پرتره های در سایه قرار گرفته را در مجاورت منظره ای قرار می دهد که آنها هم در نور غروب و رو به افول ثبت شده اند، و به این ترتیب قوه حدس و گمان ما را تحریک می کند تا در ذهن مان به دنبال کشف روایت مخفی میان سوژه انسانی با فضا باشیم. تجربه بدی نیست و در مسابقه ای که با تمرکز بر شاخه پرتره برگزار می شود، کاری خلاقه محسوب می شود.