این موضوع بسیار وسیع است.از انتخاب این موضوع سپاسگذارم.نگاه زیبایی در این عکس ها بود.ممنون

بسیار زیبا و دلنشین و سرشار از احساس بودند ، واقعن از دیدن این عکس ها لذت بردم ، آفرین به این حس و حال ، آفرین به این شاگردان خلف و آفرین به شما استاد بزرگوار

شوقم را وقتی به فریاد کشیدی که موضوع مادر را برای بچه هایت انتخاب کردی ، و فریادم را وقتی به شوق رساندی که شاگردانت را (بچه هایت) خطاب کردی. صداقتی در این دو واژه -مادر و بچه - بود ، که تو..... خوب آن را می شناسی.

سلام . بسیار دیدنی و نو . ممنون کیارنگ خان عزیز

هنرمند عزیز جناب آقای علایی: یکی از زیباترین مجموعه هایی است که دیدم البته اگر روزی زمینه ای فراهم شود که خیلی از عکاسان دیگر هم برداشت خود را از مادر بیان کنند بمراتب قابهای مقدسی آفریده خواهد شد .ممنون از حسن سلیقه و نیت مبارک شما.

سمانه خدمتگزار
امروز روشن و پر از موفقیت و سرشار از احساس
و حس هنری شما خبر از فردایی روشن تر می دهد.

بزرگ بود
و از اهالی امروز بود
و با تمام افق های باز نسبت داشت
و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمید.
صدایش
به شکل حزن پریشان واقعیت بود.
و پلک هایش
مسیر نبض عناصر را
به ما نشان داد.
و دست هایش
هوای صاف سخاوت را
ورق زد
و مهربانی را
به سمت ما کوچاند.
سپاس استاد.
سپاس از تمامی آموزه هایتان.
--------------------------------------------------------------------------------------------- پاسخ: این شعر عزیز چه ‌قدر برای همه درک‌ها و همراهی‌ها و اهتمام‌های شما شایسته است شیرین عزیز! قاب‌های متفکرانه و عمیق‌ات را همیشه دوست دارم: کیارنگ علایی.

دیدن عکسا ها و مقایسه نگاها واقعا لذت بخش هستن ... از عکس خانم مریم السادات قاضی دزفولی خیلی خوشم اومد ...

جناب علایی عزیز.ممنونم

درود بر شما استاد گرامی برای ارائه ی این کلکسیون روحانی و پراز لطافت . از عکس خانم سمانه طلوع برکاتی و عکس اول خانم سیما کرمانی صانع بخصوص بسیار لذت بردم.

مادر=عشق+قداست

salam bad az modat ha dobare oomadam inja khoobid? kar ha hame khoob va jazab boodand man ham beroozam movafagh bashid

لذت عکاسی برای من همین است: این که با دیدن عکسی به پرواز در می آیم، هنگامی که از همه چیز خسته می شوم! "مادر" را نمی توان توصیف کرد از بزرگی اش، شاید فقط بتوان آن را به تصویر کشید. من واقعا لذت بردم. خسته نباشید.

به بهشت نمیروم اگر مادرم آنجا نباشد... چه زیبا بود لحظات ناب مادرانه در نگاه زیبای عکاسان خوش ذوق و مستعد.

«مـــادر» کلمه ای که دلالت ضمنی بر بیشمار معنا را داراست. با وجود اینکه که عکاسی برای این مفهومـ سخت به نظر می آید درینجا با مجموعه ی متفاوت و متنوعی روبرو هستیمـ. به عقیده ی من عکس (دفتر تلفن) سیما کرمانی صانع و عکس (شناسنامه) آزاده جلالی به دلیل نگاه پنهان تر و کلمه وار، به این مقوله موفق تر به نظر می رسند. با تشکر

لذت بسیار بردم از دیدن این همه استعداد بالقوه عکاسی

واقعا خسته باشید...عالی و جدید بود. اولین بار بود که وبلاگتون رو دیدم ولی خیلی تعریفشو شنیده بودم و به حق تعریفی بود ....و کارها فراتر ازآماتور! از کارزهرا و فرشید هم لذت بردم...ممنون!

دو نکته:
1- عکس سمانه خدمتگزار شاهکار است. البته ادعا ندارم که عکاس به همه ریزه‌کاری‌هایی که ما الان می‌بینیم، توجه کرده اما مگر اهمیت دارد؟ همینی که می‌بینم مهم است.
2- کنار هم قرار دادن عکس‌ها، خودش مدیومی جدید ایجاد می‌کند: فرض کنید قرار بود به همین عکس ها به صورت مجزا نگاه می‌کردید. به نظر می‌آید علیرغم اینکه خیلی از مشخصات یک مجموعه عکس را ندارد اما کنار هم قرار دادنشان باعث ارزشمندی مضاعف برای برخی از تک عکس ها می شود.
ممنون کیارنگ عزیز.
--------------------------------------------------------------------------------------------- پاسخ: دانشمند ارجمند؛ آقای دکتر روشن. از این‌که این‌جا هم ما را از آموزه‌های خود برخوردار می‌کنید ممنونم: کیارنگ علایی.

سلام کیارنگ عزیز
از دلتنگی ما بابت ندیدن ات در این چندوقت چیزی نمی گویم حالا.
این عکس ها هم که دلتنگی آدم را بیشتر می کند، زمانه را هم که می بینی چه می کند با ما
با اینهمه اما دعوت به دیدن دنیاهای متفاوت در این جا از جانب تو-که لطف داری همیشه -خودش غنیمتی است رفیق نازنین

--------------------------------------------------------------------------------------------- پاسخ: حسین عزیزم! در این زمانه، چه قدر خوب است دریافت کلمه‌ای از تو: کیارنگ علایی.

خیلی خوب بود. هم عکس ها هم نگا ه های متفاوت به مادر.

مادر واژه ای ست که اگر چه در عکاسی هر کس یک جور خاص آن را به تصویر می کشد ولی در ذهن ما همه زیباست و پایدار... همان طور که گفتم حال هر کس این زیبایی را یک جور می بیند.. یک جور خاص.. که مختص هر نفر است...

وقتی دربان دانشکده اجازه نمی دهد سر کلاست بنشینم... می شود این موضوع ها را به صورت فراخوانی عمومی در اینجا منتشر کنی؟به صورتی که برای همه امکان شرکت وجود داشته باشد؟ارزش فکر کردن بهش را دارد... روی ماهت را می بوسم

سلام کیا جان واقعا لذت بردم از این همه خلاقیت در بیان ساده ترین موجود خلقت.خودش میتونه یک ایده باشه برای یک مسابقه بزرگ عکس .از عکسهایی که خیلی ساده به موضوع پرداخته بودند بیشتر لذت بردم.دستت درد نکنه.

مادر / آن قدر بزرگ شده بود / که دیگر در آغوش زمین جا نمی گرفت / آسمان او را پذیرفت / بهمن 87 / شب نم به نیا

با درود. موضوعی سهل و ممتنع . اما هنرجویانتان از سطح آماتور فراتر هستند. بیشتر کارها عالی بود. عکس اول بیشتر به دل من نشست. کامیاب باشید

سلام استاد عزیز عکسهای خیلی خوبی بودن و دیدنشون خیلی واسم جالب بودن .عکس اول خیلی برام جداب تر بود .

با سپاس از زحمات بی شائبه جنابعالی و تحسین عکاسان خوب این پروژه آنچه بیش از هر چیز برایم با ارزش میباشد همانا نوشته خوب جنابعالی در توصیف این پروژه واشاره تان به صداقت و صراحت عکاس و صرف عکاس بودنش بود .پایدار باشید .
--------------------------------------------------------------------------------------------- پاسخ: استاد ارجمند آقای امتنانی عزیز! ممنون از لطف و ریزبینیتان: کیارنگ علایی.

عکس سمانه خدمتگزار واقعاً موفقه. نگاهش بسیار ساده، ولی گویاست و همین، رمز گیراییشه. حرفهای زیادی داره در مورد یک خانواده سنتی پدرسالار تیپیک ایرانی. حرفها شاید تکراری باشه، اما شکل بیانش تکراری و شعارگونه نیست. همه تأثیرش در سادگی و نگاه عکاسانه اش نهفته است. دو خصوصیتی که با قرار گرفتنش در کنار عکسهایی که بازیگوشانه و تجربه گرانه سعی کرده اند از شیوه های خلاقانه، مثل تصویرسازی های دیجیتال برای بیان ذهنیتشان در مورد مفهوم مادر بهره بگیرند، -و در این موضوع خاص به نظرم چندان موفق نبوده اند- به خوبی برجسته شده. ممنون از اینکه نگاه ها و شیوه های کاملاً متفاوت رو در کنار هم قرار می دید و فرصتی برای مقایسه و قضاوت فراهم می کنید.

سلام کیارنگ عزیز.
از دیدن عکسهای بی پیرایه این مجموعه لذت بردم.
به اساتید و دانشجویان مشهدی خسته نباشید میگم.....موفق باشید.
--------------------------------------------------------------------------------------------- پاسخ: حضور شما دل‌گرمی بزرگی برای دانشجویان خواهد بود آقای کیانی عزیز. ممنون: کیارنگ علایی.

چقدر ذهنیت انسانها نسبت به یک موضوع متنوع و عالیه...تصاویر عالی بود.سپاس

لذت بردم واقعا! :)

لذت بردم.ممنون!

چه ساده ، اما عمیق بود . چقدر دلنشین بودند این عکسها. امیدوارم گرفتاریهای انسانی در گذرگاه زندگی نگاه فیلسوفانه جوان ترها از ایشان سلب نکند . پاینده باشید جناب علایی .

من یک مادرم اما وقتی مادرم را از دست دادم، نیمی از روحم با او به آن دنیا رفت. مادر مساوی است با محو شدنش به محض تولد فرزندانش.

نگاه ها همگی زیبا بود.،پاکی و صداقت در قاب عکسی با فریم روشنی بیان شد. ممنون استاد عزیز.

به رفیق شاهکار ما، سلام!
سلامی خیلی بلند!
ــ چنان بلند که همه دور و بری‌ها برگردند چارچشمی نگاهم کنند و با کناردستی زمزمه کنند که: «عجب نره‌خرصدایی‌ست این!» ــ
منظورم نه از آن سلامهاست که عادتند و تعارفند و رسمی خشک و خالی و ــ بسا حتی ــ از سر اجبارند؛
منظورم مشخصاً از آن سلامهاست که راستی آرزوی «سلامت» می‌کنند برای او که مخاطب است.
مخاطب من کیارنگ است.
--------------------------------------------------------------------------------------------- پاسخ: شاهکار تویی با همه ریزبینی‌ها و محبت‌های بلند و ناتمام‌ات یاسین عزیز.

سپاس استاد ، این چند روزه که وبلاگ را دیرتر به روز کردید ، واقعا دلتنگ آموزه های ارزشمندتان بودم . پیروز باشید .

کیارنگ عزیز! خود به‌چشم دیدی که هنگام تماشای این عکس‌های به‌غایت زیبا و بدیع، در کامپیوتر منزل‌ات، چه وجد و شعفی داشتم؛ با نگاه چندباره به این عکس‌ها هنوز هم آن وجد را دارم. خداوند به‌برکت هم‌این نگاه‌ها، تو را برای عکاسی شهرمان حفظ کند. الهی آمین.
--------------------------------------------------------------------------------------------- پاسخ: ممنون برادر ارجمندم از نکته بینی و شعف‌ای که همواره به همه ما می‌دهی.

قدیما راست میگفتن هر آنچه از دل برآید ، بر دل نشیند.

آوای سحر به گوش می رسد. چشم هایم را می بندم و بیاد می آورم آن سه شنبه ی بیاد ماندنی را که برای اولین بار عکس ها را نظاره گر بودیم . شور و شوقی که در چشم های بچه ها موج می زد وصف ناشدنی بود.
برای به‌تصویر کشاندن مادر .
و چه زیبا بود مادر در نگاه تک تک ما.
مادری که از دنیای فرشتگان بود
مادری که در لابلای گیره های خالی یک آلبوم به تنهایی زندگی میکرد .
مادری که غرق در تمامی خاطراتش بودخاطراتی که همه یادی از ایامی بود . . .
مادری که هنوز در پس مشکلات زمانه بارور است .
مادری که با تمام بزرگی اش در دفتر تلفن کوچک خانه جای می شود .
و مادری که نفس می کشید در تک تک جملات پایانی کلاس .
که با یادش اشک های پنهان در گوشه چشم ما پدیدار می شد . سپاس از شما! سپاس بیکران که به ما آموختید که به گونه ای دگر به دنیایمان نگاه کنیم

عکس ها فوق العاده است جناب علایی ، نمی شود نِگریست و نَگریست ...

تبرک به نگاه عکاسی که مادر را در صفحه "م" دفتر تلفن می بیند و ثبت میکند . . . ممنون کیارنگ برای اشتراک عاشقانه ترین ها ....

اقدام زیبایی انجام دادید.کسوت استادی برازنده تان.

آزاده جلالی! فرشید مینویی! خسته نباشید، لذت بردم. مخالف این دید هستم که مادر با آشپزخانه پیوند بخورد، مادر خیلی بزرگ‌تر از آن است که در آشپزخانه محصور شود.

چه لذتبخش است تماشای این عکس‌ها و چه امیدبخش. خوشا به حال عکاسی فردای ما.
--------------------------------------------------------------------------------------------- پاسخ: خوشا به حال من، خوشا به حال ما، خوشا به حال مسافران این سال‌ها که چشم و چراغ روشنی چون شما را در راه‌مان می‌بینیم استاد عباسی. ممنون: کیارنگ علایی.

آقای علایی عزیز - سلام. ممنون بابت این پست و عکسهایی که لذت دیدنشان را با ما هم تقسیم کردید. عکس‌ها، زیبا هستند و احساسی. تک عکسی که در ذهنم جا باز کرد، عکس سمانه خدمتگزار بود - البته همه عکسها خوب بودند و ساده. // دلتنگ شما هستیم. سفر شما به تبریز -با وجود حاشیه کوچک و سوزناکش- برای من سودمند بود و از بودن در کنار شما (هر چند اندک زمان) بسیار استفاده کردم. بهترینها.
--------------------------------------------------------------------------------------------- پاسخ: دوست خلاق و آراسته‌ام: محسن بایرام نژاد عزیز! من نیز دل‌تنگ شما و گروه خوب‌تان در جشنواره فیروزه هستم، چیزی که ما را به هم پیوند می‌دهد تجربه آدم‌های مختلف و موقعیت‌های مختلف است. همواره به یادتان هستم: کیارنگ علایی.

عالی بود...ممنون کیارنگ عزیز

این مجموعه بی نظیراست.نگاهی فراتر از نگاه آماتوری در اینجا حضور دارد!

نگاه زیبنده ای به مادر داشته‌اند. قابل تحسین است!