۳۰ آبان ۱۳۸۸
عکس ببینیم!
عکس: آتری کاظمیان
این عکسی از یک عکاس معروف نیست، حتی عکسی از یک عکاس با تجربه هم نیست!
این عکس نخستین تجربهی عکاسی یک دانشجو است که تفکر و دیدگاه خود را نسبت به موضوع پیشنهادی در کلاس – موضوع پشت بام – عکاسی کرده است.
همه چیز در این عکس، ساده، صمیمی و قابل پذیرش است و این عکاس بسیار جوان توانسته است حداقل ارتباط میان عناصر عکس را بهگونهای برقرار سازد که دیدگاه خود را به خوبی بیان کند.
عکاس در این عکس، از حضور خودش به عنوان شخصیت عکس استفاده کرده و آگاهی از این مساله بر ارزشهای محتوایی عکس و تاویل آن میافزاید.
به امید دوام و استمرار موفقیتهای این دانشجو.
این عکس نخستین تجربهی عکاسی یک دانشجو است که تفکر و دیدگاه خود را نسبت به موضوع پیشنهادی در کلاس – موضوع پشت بام – عکاسی کرده است.
همه چیز در این عکس، ساده، صمیمی و قابل پذیرش است و این عکاس بسیار جوان توانسته است حداقل ارتباط میان عناصر عکس را بهگونهای برقرار سازد که دیدگاه خود را به خوبی بیان کند.
عکاس در این عکس، از حضور خودش به عنوان شخصیت عکس استفاده کرده و آگاهی از این مساله بر ارزشهای محتوایی عکس و تاویل آن میافزاید.
به امید دوام و استمرار موفقیتهای این دانشجو.
با سلام و احترام . بنده برخلاف بیشتر دوستان نظر دیگری نسبت به این عکس دارم. این عکس هر چند از نظر ترکیب بندی و چیدمان عناصر بصری زیباست اما بدلایلی کاملا واضح چندان چشم نواز و زیبا نیست .تصویر از همان نگاه اول دارای بار استرس و ترس و اضطراب است .خطوط مورب شیروانی-حالت نامتعادل دست و لرزش پا -حالت نامتعدل بدن-سفال های بهم ریخته انتهای شیروانی-همه به این استرس بیننده دامن می زند حتی دودکشی که متعادل نشان می دهد دور از دسترس شخص است و نمی تواند تکیه گاهی برای فرار از سقوط و مرگ باشد بیننده نجات او را حتی بعد از حادثه نمی تواند تصور کند رنگ قرمز سفالهای شیروانی نیز بر عدم تعادل شخص می افزاید وبار استرس فضا را دوچندان کرده است حتی لباس آبی شخص نتوانسته از بار وحشت و ترس کم کند لااقل شخص با این لباس و این خصوصیات نمی تواند بر سایه مرگ غلبه کند و از آن فرار کند هرچند در ظاهر همه چیز ساختمان سر جایش است ولی آنچه سر جای خود نیست شخصی است که در آن آنگونه است که نباید باشد عکاس در القای ترس و وحشت و مرگ موفق تر است.پوشیده بودن چهره شخص بیننده را از کشف حادثه ناممکن میکند که او از سرخوردگی عاطفی و یااجتماعی رنج می برده یا دچار ضعف جسمانی شده است ؟ شخص به چه چیزی چنگ بزند تا از مرگ نجات یابد؟ ممنون از فضایی که برای تبادل نظر و آموزش ایجاد کرده اید.
--------------------------------------------------------------------------------------------- پاسخ: معلم ارجمند، جناب آقای جاوید خدمتی! از لطفتان ممنوم و از نکات ظریفی که اشاره کردهاید. بنا نیست که عکسها صرفا بیانگر زیباییهای پیرامون باشند، یا که در پی باز نمایی بخشی از زیباییها باشند. بسیاری از مواردی که به درستی اشاره کردهاید، اینجا در خدمت انتقال پیامی است که این عکاس با این نوع ترکیب بندی تعمدی، در پی ارائه آن بوده است. با سپاس: کیارنگ علایی.
این عکس می تونه حاکی ار این باشه: 1.روی سقف هم میشه سقوط کرد 2. در هر لحظه زندگی درلبه پرتگاه قرار می گیریم 3.لطفا" از در وارد شوید
به سختی میتوان گفت این عکس از یک دانشجوی عکاسی است! چون تمام عناصر به خوبی در آن جای گرفته اند .
سلام . بسیار زیباست این کار و قابل ستایش.
سلام... استاد... به امید ادامه ی عکاسی ایشون.. این کارتون به ما آماتور ها امید و انرژی می ده... بازم ممنون..... جاودان باشید...
افتخار بزرگی ست برای هنرجو که استاد بستاید هنرش را...
بیش از هر چیز جسارت عکاس به چشم می اید.برای شروع خیلی خوبه.اما یک چیز دیگه امیدوارم دوستان عکسهای منتخب استاد رو واقعا نقد کنن و از تعاریف گاه بی جهت و مشابه خودداری کنن.مرسی
سلام.چقدر زیبا و سرشار از معناست این عکس! خطوط مورب سقف خانه عکس را مفهومی کرده است! حالت زن را در این سطح شیب دار و سخت می شود عمومیت بخشید به رنجهای این قشر!
فضای این عکس رو دوست داشتم. ولی از اون دست عکسهاست که، دوست دارم در قالب مجموعهای هم ببینمش! ممنون
عکس سکوت سنگینی داشت. پر از حرف... باید نشست و بهش خیره شد و سعی کرد از نگاه عکاس حرف ها و دغدغه هاش رو فهمید... ممنون. ممنون...
متاسفانه ارتباط صحیح و سالمی با عکس برقرار نکردم. اما به خاطر تفاوتش عکاس را تحسین می کنم...
با سلام به استادعزیز مکث خوبی داره این عکس.جالبه بالاخره بعد از مدتها با ۳ عکس پانوراما بروز شدم. منتظر نظرات خوب و سازنده شما هستم.
عکس زیبا و قابل تاملیه ،تبریک به عکاس آن و سپاس از شما.
سلام استاد این عکس حرفها برای گفتن دارد...
سلام مشخصه از عکس برای بیان دغدغه ها و افکارش استفاده میکنه و تشویق شما مطمئنا تاثیر فراوانی در پیشرفت های این عکاس خوش فکر دارد... ممنون...
مرسی. زیبا بود
خوب بود ممنون .
خیلی خوب و متفکرانه. سپاس از شما بابت معرفی این عکاس خوش ذوق.
سپاس .
ممنون کیارنگ عزیز....عکس زیبائی است
عکسی جالب و قابل تامل است. مهم نیست عکس از یک تازه کار باشد یا عکاسی با دنیایی از تجربه . آنچه مهم است این نگاه عالی است. موفق باشی دوست عزیز.از شما استاد گرامی هم ممنون که دید ما را بازتر می کنید.
با اینکه ملاقات با شما برای من امری سهل نیست ، با اینکه از نزدیک سعادت زیارت شما را تا کنون نداشته ام ، اما خالصانه می خواهم به تمام هنرجو ها ، خواننده های همیشگی وبلاگ شما بگم که صمیمانه از شما تشکر میکنم و خوشحالم که از لابیرنت های ذهن شما بهره میگیرم! بی دریغ بودن شما ، آموزش دادن غیر مستقیم شما همیشه من را به وجد آورده .......ممنوم و سپاس فراوان کاینات را که انسانی همانند شما را بر حسب تصادف پیش چشمانم گذارد.......
این خطوط .. خطوط .. خطوط .. که می روند در مغزم .. حتی همین خطوط باریک و کوتاه مورب! چیزهایی می بینم که نمی بینند ... بماند، که بعدا به خودتان بگویم.
هیچ چیز سر جایش نیست... خودم را تطهیر می کنم اگر بود تو بلندی.. و گذر...
این عکس رو با تمام جزئیاتش دوست دارم ..و قابل تصور نیست که چقدر این عکس سخت گرفته شده
بله عکس زیبایی است امروز در آثار عکاسی معاصر ایران کمتر به چنین عکسهایی بر میخوریم.این نشان از سواد و هوش و استعداد این دانشجوی هنرمند است .به او تبریک می فرستم.
عکسی تفکر آمیز. سپاس از ارسال
سلام-ممنون -فقط احساس من این است که کاش دودکش و ستون در کادر نبود-درود بر شما
عالیست! و ایمان دارم این عکس بهخاطر احساس ناب عکاس آن، اینگونه است، بهخاطر آمیخته نشدن با دنیای سرسخت حرفهای! با آرزوی دنیایی روشن برای این دوست عزیز...
جالب بود