Mamnoon az naghde arzeshmande ostad Alayee bar kare zibaye in honarmande javan va ba zogh...Ba aezouye didane digar karhaye ishan va sayere honarmandaane Irane aziz, ke baese eftekhare ma dar dakghel va kharej az Iran ast ...

ممنون استاد

با سلام. بسیار زیبا و ساده و نقد شما آن را دیدنی تر کرد.با سپاس از شما و عکاس این اثر.

ممنون بابت این مطلب بخش ابتدایی مطلب برایم خواندنی بود ولی این سوال مدام اذیتم می‌کند که چنین عکسی، چه طور می‌تواند هنوز دیدنی باشد با وجود این همه تکرار! بعضی از سادگی‌ها، چنان خالص و راستگو هستند که همیشه حرف اول را می‌زنند ولی بعضی سادگی‌ها، تحمیلی‌اند! این سادگی‌های تحمیلی به دل من که نمی‌نشیند ولی گویا، باب دل جشنواره‌هاست. نمی‌دانم شاید این تکرار جزیی از این روزهای ماست و نمی‌توان حذفش کرد.اما به نظرم این عکس می‌تواند تنها مکملی برای بخش ابتدایی این مطلب باشد!!

سلام. مصطفی پیوندی را در اینجا شناختم، نقد محکم شما بر عکس ایشان موجب شد که کارهای ایشان را دنبال کنم. همانطور که شما گفته‌اید، حتما از امیدهای آینده هستند. ارادت / اتحاد

انگار تلویزیون می خواهد از پنجره به بیرون پرت شود!!!

عمیق وزیباوگیرا

سپاس

سپاس گذاری از شما معلم گرامی را به زمانی وا می دارم که آن طور که شایسته شماست آن را به جای آورم.
پاسخ: عکاس کوشا؛ آقای مصطفی پیوندی.
این سپاس‌‌گذاری را باید به شما و عکاسانی ادا کرد که مرز‌های احساس و معنا را در عکس هایتان گسترش می‌دهید و به عکاسی ایران کمک می‌کنید.

جناب علایی عزیز.شناخت زوایای آشکار وپنهان آثار منتخب دوسالانه بسیارستودنیست.این یک کارگاه آموزشی فوق العاده است وهمه ی ما مشتاقانه منتظر نقدهای موشکافانه ی شما هستیم.با احترام

دلم می خواهد باز هم اینجا بمانم ،در این روستا ودر همین اتاق ، حالا دلم صبحانه میخواهد یک سفره وسط اتاق پهن میکنم واز خامه و پنیر محلی تا می توانم میخورم و بعد پنجره را باز میکنم و روی طاقچه مینشینم و تا می توانم به آن دورهای آرام نگاه میکنم.اینجا همه چیز آرام است ومن چقدر به این تنهایی و آرامش نیاز دارم .

نقد را در روزنامه خواندم. عکس را در این جا خوب دیدم. به هر حال انتظار کیفیت چاپ بهتر در روزنامه نیست. چه خوب شد که آن را در وبلاگ گذاشتید. از نوشته آموزنده تان هم بسیار ممنون هستم. با آرزوی موفقیت بیشتر برای دوستان هنرمند به خصوص آقای مصطفی پیوندی گرامی.

سادگی عکس فوق العاده زیبا بود و نقد شما هم کامل و مفید.مرسی استاد.

این عکس آرامش عجیبی دارد! ممنونم

سلام-ممنون-و متشکر

سلام.. قسمتی رو خوندم ... ادامه رو بعدا حتما خواهم خواند...

سلام استاد مهربان.امروز سعادتی حاصل شد و بطور تصادفی با سایت وزین شما آشنا شدم.واز مطالب و دروس جنابعالی استفاده بردم. مهربان.. حقیر علاقمند عکاسی و یک تازه وارد به این دنیای شگرف هستم 10 ماهی میشود با یک دوربین خانگی و معمولی عکس و عکاسی را در دنیای کوچک خود تجربه میکنم..لذا عاجزانه از شما استاد محترم دعوت میشود به کلبه حقیر تشریف بیاورید و از راهنمائیهای گرانقدرتان بنده رابی نصیب نگذارید....حداقل برای ارائه و تمثیل یک عکس بد و تازه کار.. سر کلاس در ستان برای هنرجویانتان جالب خواهد بود.منتظر حضور سبزتان هستم.بنده را به شاگردی قبول فرمایید..متشکرم.
پاسخ: آقای خالقی مقدم! ضمن سپاس از لطف‌تان، نه من استاد هستم، نه کلبه شما حقیر. حتما از محیط شما دیدن خواهم کرد و لذت خواهم برد: کیارنگ علایی.

/delam gereft /shayad hasrate /shayad asabaniate /az shahr neshini motenaferam /az modernite ham

چقدر خوب مدنیته و سنت رو در عکس نشون دادند. حالا بگذریم از فضاسازی، رنگبندری، کمپوزیسیون، نور و کادر عکس! فرش سنتی قرمز زیر تلویزیون مدرن .. با دیوار های کاهگلی که احتمالا زیر ریزش باران چکه هم می کند ... انسان سرش برود مدرنیته اش نمی رود. بسیار خوشمان آمد.

واقعا از دید این عکس لذت بردم . حس کهنی را در وجود من زنده کرد. و جدای از مفهوم زیبای عکس گویا در آن لحظه عکاس بوسیله دوربینش با نور و رنگ عشقبازی کرده است .

کیارنگ جان! امروز که این نقد را در روزنامهی قدس خواندم، از دو جهت خوشحال شدم: یک اینکه دوباره نقدی حرفهای و آموزنده را از قلم شیوایات میخوانم و دوم اینکه این شماره، هنرمندی را انتخاب کردهای که بالیاقت و شایسته است؛ مصطفی از آن هنرمندان بااندیشه و تفکری است که در کانون عکس مشهد درخشان است و در جامعهی عکاسی مشهد فقط چند تایی از آنها سراغ دارم و کسی که من بهشخصه به دوستی با او افتخار میکنم. / و اما این عکس: برای اولین بار آنرا در داوری جشنوارهی کانون عکس دیدم و با آنکه در آنجا نمیدانستم خالق آن کیست، عکاس آنرا تحسین کردم و بسیار آنرا دوست میداشتم تا آنکه بعداً که فهمیدم، این اثر محصول نگاه عمیق مصطفی است، دانستم بیهوده نیست که این عکس، اینقدر استحکام دارد. لازم است در اینجا اینرا هم بگویم که پیوندی عزیز مرتکب آنمیزان از تواضع و فروتنی است که من آنرا بیشاز اندازه میدانم و معتقدم بایستی بیشتر به ارایه و حضور اقدام نماید. / هم تو را و هم او را میستایم؛ تا کور شود هر آنکه نتواند دید!
پاسخ: سید بزرگوار! از ریزبینی‌ و شور وصف نا‌پذیرت ممنونم، این‌که پس از جلسه‌ای طولانی و خستگی این روز‌ها، می‌‌آیی و می‌نویسی خیلی با ارزش است: کیارنگ علایی.

به محض دیدن عکس آرامش درونی اش به من منتقل شد!آرامشی که تنها در روستاهای درو افتاده از آن هنوز اندکی رد پایی باقی مانده است.هجوم هیاهوی شهر را در این عکس عمیق و زیبا و حرفه ای هم مشاهده می کنیم.

سلام علاوه بر همه این مطالبی که فرمودین من احساس میکنم بافت و رنگ دیوار بسیار دلنشین و آشناست و جلوه خاصی به عکس داده است. در کل بسیار ساده و بسیار زیباست.