آقای علایی عزیز پس از سال ها فعالیت در خطه هنر ایران زمین و زحمت نباید به راحتی از حرف ها ناراحت شد نمی دونم میشه اسم اینا رو انتقاد گذاست آخه من عکاس نیستم ولی می تونم بگم عکس ها جالب بود نه همش ولی اونایی هم که من باب میل من نبود رو نمی تونم به راحتی رد کنم مثل خیلی از عکسهایی که برایم زیبا نبود و با تفسیر زیبای دوستان معنای دیگری پیدا کرد و اهمیت ماهیت عکس بر من پیدا شد ولی آنچه که پیداست شما از حرف ها ناراحتی گذر زمان به همگان ثابت خواهد کرد این عکاسان و این عکس ها جایگاهشان کجاست ولی من تنها می توانم بگویم خوب بود موفق تر باشید

همیشه از خودم میپرسیدم چرا میگن عکاسی ایران از عکاسی دنیا خیلی عقبه. ولی وقتی که عکسهای منتخب دوسالانه یازدهم رو دیدم به علتش پی بردم. منصفانه بخوام بگم بعضی از عکسها واقعا عالی بودن و به عکاسهاشون تبریک میگم، ولی تعداد زیادی از عکسها باید بگم "خجالت آور" بودن و به هیچ وجه در حد معتبرترین مسابقه عکاسی یک کشور نبودن. به نظر میرسه هیات داوران یا صلاحیت گزینش آثار درخور و مناسب رو نداشتن یا در این زمینه کوتاهی کردن.

من عکاس نیستم . اتفاقی مطالبی راجب بینال یازدهم خوندم...عکس های بینال رو هم دیدم و به نظرم بعضی از کارها خیلی خوب بود.... مثل همیشه ، خصوصیات ایرانی معاصر : 1. من نبودم ، دستم بود ...(حکایت آقای فرنود) وقتی همچین بحث هایی پیش میاد....فرار می کنیم و مقصر رو دیگران می دونیم و اعلام می کنیم...غافل از اینکه دیگران ، خودمون هستیم 2. حسادت های ایرانی معاصر و متاسفانه چه پیر و چه جوان (تو هنر امروز ایران که زیاد دیدم...حرفه های دیگه رو خبر ندارم ) همونطور که آقای جلیلی(کارگردان) دو ، سه شب پیش در برنامه دو قدم مانده به صبح گفتند که در فستیوال های فیلم خارج از ایران وقتی هنرمندی برگزیده میشه هنرمندهای رقیبش با تمام وجود خوشحال می شن وتبریک می گن ولی اینجا نه تنها در عکاسی بلکه در تمام رشته های هنری افرادی که کارشون قبول نمیشه : اعتراض های سطحی ، بدون مطالعه ، بغض و ....که نمونه اش رو شنبه که اتفاقی رفته بودم موزه دیدم. 3. عمل بدون فکر...بی منطق و احساسی وقتی در جشنواره ای شرکت می کنیم . موقع تحویل کار یا سی دی ،برگه جشنواره رو امضا میکنیم...یعنی فراخوان جشنواره رو قبول کردیم....یعنی داوری داوران رو قبول کردیم.... ولی چون عشق امضا هستیم ، زود امضا می کنیم بدون دقت به اینکه بخونیم چی رو امضا کردیم معنی نقد رو می فهمم...پرسش رو هم... ولی اعتراض ها و سوال هایی که شنبه از داوران پرسیده می شد رو اصلا نفهمیدم.... احتمالا مربوطه به دانش کم من راجب عکاسی ولی اگه اون اعتراض ها باعث شد که اون عزیزان معترض خالی بشن از ناراحتی و بغض، پس خیلی ممنون از داوران ، از تشکیل جلسه

به نظر من باید شورای سیاست‌گذاری و هیات داوران خیلی بیشتر و بهتر از اتفاقاتی که افتاده دفاع می‌کردن، که نکردن. تو این کم‌کاری شما کمابیش استثنا بودین البته.

در پاسخ به این موضوع و در ادامه مطلب داریوش غریب زاده عزیز فقط میتوانم بگویم باید شدیدا به دنبال پرتقال فروش بود.

خیلی متاسفم تقلید ناشییانه وبی پشتوانه فکری و... از عکاسی دهه های 40 50 60 اروپا را منتخب فرمودید.

جناب آقای رضوان ساعات اختصاص یافته به داوری نمی تواند در برآیند عکاسی کشور موثر باشد، در دقت انتخاب چرا. در مورد این مساله، به کرات در جلسه نقد داوری - عصر شنبه 28 دی - در موزه صحبت شد که نحوه داوری آثار به چه صورت بوده است. تمام عکس ها فرصت دیده شدن - 7 بار در میز هر داور را - داشته اند: این مرحله اول داوری است. پس از آن - همانگونه که در پلان های بعدی فیلم یاد شده دیدید- عکس ها روی زمین چیده شده و توسط ژتون های هر داور به مراحل بعدی وارد شدند. و در مرحله بعد با بحث و استدلال وارد نمایشگاه شده اند.

کار بسیار خطیری داوری! اما امید وارم که باعث موفقیت در دوسالانه های بعدی باشه... خسته نباشید استاد عزیز

حقیقت رو باید گفت من سخنان جناب فرنود را نشنیدم اما گویا ایشون خیلی کلی اشاره کردند عضو یک شورا بودن دلیلی بر به چالش نکشیدن نتیجه نهایی آن انجمن نیست. جناب علایی با نظر داوران مخالفم .... جامعه هنری ای که هنوز به استار نرسیده, نباید داخلش به دنبال سوپر استار بود.

در جريان اين قضيه نيستم اما جالب است كه كسي يك رويداد هنري را غير قابل دفاع بداند اما در مراسم پاياني آن نه تنها حضور بلكه سخنراني كند . پذيرش سخنراني در اين مراسم حاكي از شوخي فرض نمودن قضيه از سوي متكلم است و نميتوان كلام را جدي گرفت .

سلام، من اونجا بودم و سخنان ايشون رو شنيدم شايد جاي اون نبود ولي بي ربط هم بود. در فيلم پخش شده و با يك حساب سر انگشتي ميشه متوجه شد كه وقت داوران براي كارهاي رسيده از ورق زدن آلبوم عروسي هم كمتر بوده! پس مسلما اين حرف كه كارهاي ارائه شده نمي تواند برآيند و رويكرد عكاسي ما را نمايش دهد قابل قبول است.

صبر بر جور فلک کن تا برآیی رو سفید * دانه چون در آسیاب افتد تحمل بایدش " صائب "

سلام...داوری آثار کاری سخت و حساس است! اما نظر بر داوری داوران گویا ساده و سهل است! ...صبوری را پیشه کنید!.....

اندر خم این کوچه ، فانوسی نیاز است چراعهای روشن ره ننمایند